Spróbuj  zrobić 4 poniższe zadania. Ich znaczenie będzie omawiane w czterech kolejnych częściach w odstępie czasowym. Istotne jest, aby każdemu z nich poświecić na samym początku trochę czasu, tak by w rezultacie wprowadzić je w swoje życie. Spróbuj, a zmieni się Twój świat, bo inaczej na niego spojrzysz.

Zadanie 1.

Zrób listę swoich priorytetów

Weź kartkę i odpowiedz sobie na pytanie: Co jest najważniejsze w moim życiu?

Moje zdrowie? Rodzina? Przyjaciele? Zrealizowanie marzeń? Robienie tego, co jest pasją? Uczenie się? Odpoczynek? Czas dla siebie? A może jeszcze co innego? Filary zdrowego stylu życia ? Teraz jest czas na to by wyznaczyć swoje priorytety życiowe. Ustalenie ich rozwiązuje wiele problemów dnia codziennego. Gdy zdasz sobie sprawę, co jest naprawdę ważne, to w życiu będzie mniej zamieszania. Chyba, że chcesz biegać wkoło, narzekać albo kłócić się z innymi?

Znasz tę historię ? 

KAMIENIE ŻYCIAwięcej

  Pewnego dnia, pewien stary profesor miał przeprowadzić kurs dla grupy dwunastu szefów wielkich koncernów amerykańskich, zwanych dalej studentami, na temat skutecznego planowania czasu. 

Kurs ten był jednym z pięciu modułów przewidzianych na dzień szkolenia. Stary profesor miał więc do dyspozycji tylko jedną godzinę by wyłożyć swój przedmiot. Stojąc przed tą elitarna grupa (która była gotowa zanotować wszystko, czego ekspert będzie nauczał), stary profesor popatrzył powoli na każdego z osobna, następnie powiedział: „Przeprowadzimy doświadczenie”. Spod biurka, stary profesor wyjął wielki dzban (o pojemności 4 litrów), który postawił delikatnie przed sobą. 

Następnie wyjął około dwanaście kamieni, wielkości piłki do tenisa, i delikatnie włożył je kolejno do dzbana. Gdy dzban był wypełniony po brzegi i niemożliwym było dorzucenie jeszcze jednego kamienia, podniósł wzrok na swoich studentów i zapytał ich: „Czy dzban jest pełen?” Wszyscy odpowiedzieli: „Tak” Poczekał kilka sekund i dodał: „Na pewno?”. Następnie pochylił się znowu i wyjął spod biurka naczynie wypełnione żwirem. Delikatnie wysypał żwir na kamienie, po czym potrząsnął lekko dzbanem. Żwir zajął miejsce miedzy kamieniami, aż do dna dzbana. Stary profesor znów podniósł wzrok na audytorium i znów zapytał: „Czy dzban jest pełen?” 

Tym razem świetni studenci zaczęli rozumieć. Jeden z nich odpowiedział: „Prawdopodobnie nie” „Dobrze” odpowiedział stary profesor. Pochylił się jeszcze raz i wyjął spod biurka naczynie z piaskiem. Z uwaga wsypał piasek do dzbana. Piasek zajął wolna przestrzeń miedzy kamieniami i żwirem. Jeszcze raz zapytał: „Czy dzban jest pełen?” 

 Tym razem, bez zająknienia, świetni studenci odpowiedzieli chórem: „Nie”, „Dobrze” odpowiedział stary profesor. I tak, jak się spodziewali, wziął butelkę wody, która stała na biurku i wypełnił dzban aż po brzegi. Stary profesor podniósł wzrok na grupę studentów i zapytał ich: „Jaką wielką prawdę ukazuje nam to doświadczenie?” Jeden ze studentów, biorąc pod uwagę przedmiot kursu, odpowiedział: „To pokazuje, że nawet jeśli nasz kalendarz jest całkiem zapełniony, jeśli naprawie chcemy, możemy dorzucić więcej spotkań, więcej rzeczy do zrobienia”. – Nie –  odpowiedział stary profesor, „To nie o to chodziło”. 

„Wielka prawda, którą przedstawia to doświadczenie jest następującą: jeśli nie włożymy kamieni, jako pierwszych do dzbana, później nie będzie to możliwe”. Zapanowało głębokie milczenie, każdy uświadomił sobie oczywistość tego stwierdzenia. 

 Stary profesor zapytał ich: „Co stanowi kamienie w waszym życiu?” „Wasze zdrowie?”, „Wasza rodzina?”, „Przyjaciele?”, „Zrealizowanie marzeń?”, „Robienie tego, co jest waszą pasją?” „Uczenie się?”, „Odpoczywanie?”, „Danie sobie czasu na …?”, „Albo jeszcze coś innego?”, „Należy zapamiętać, ze najważniejsze jest włożyć swoje KAMIENIE jako pierwsze do życia, w przeciwnym wypadku ryzykujemy przegranie… własnego życie Jeśli damy pierwszeństwo drobiazgom (żwir, piasek), wypełnimy życie drobiazgami i nie będziemy mieć wystarczająco dużo cennego czasu, by poświęcić go na ważne elementy życia. 

Zatem nie zapomnijcie zadać sobie pytania: „Co stanowi „kamienie” w moim życiu?” 

Następnie, włóżcie je na początku do waszego dzbana (życia).” 

Przyjacielskim gestem dłoni, stary profesor pozdrowił audytorium i powoli opuścił salę…

Dlatego zrób teraz taką listę. Ilość priorytetów nie ma znaczenia, ale kolejność w jakiej je ustawisz. Gdy to zrobisz powieś listę na lodówce lub w widocznym miejscu. 

← Powrót

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.